علما و امرا كه نسبشان از دويست يا سيصد سال پيش محفوظ است بايد ملحق به غالب كرد . ائمه عليهم السلام با خلفاى بنى عباس در ميان خود بسيار نام رحم و صله رحم و قطع رحم مىبردند و خود را خويشاوند يكديگر مىناميدند و نظير آن در عهد ما نيز هست و شايد بگوئيم در ديگر خاندانهاى غير مشهور كه رحم محسوب نمىشوند علت فراموشى نسب است نه آن كه نسب نيست و الله العالم چند مسأله در صدقه 1 - صدقه آن است كه چيزى به كسى ببخشند به قصد قربت و رجوع در آن جائز نيست هر چند بر اجنبى باشد و شرط آن قبض است پس از ايجاب و قبول و بايد قبض با اذن مالك باشد و بىاذن او ملك گيرنده نمىشود . 2 - در صدقه نيت قربت شرط است نه آن كه هر عطا به قصد قربت صدقه باشد زيرا كه ممكن است در هديه و صله و نذر هم قصد قربت كنند و بريره آزاد شده عايشه بود گوشتى به او صدقه دادند او به پيغمبر صلى الله عليه و آله هديه داد و آن حضرت قبول كرد و فرمود براى او صدقه است و براى ما هديه